امیدواریم مطالب و محصولات ارزشمندی در اختیار شما عزیزان قرار داده باشیم.

search

عدم ترس پیامبران از غیر خدا


توضیحات کوتاه:

از آنجا که انبیاء مقام والایی در معرفه الله داشته اند، به خوبی می دانستند که منبع اصلی هر قدرتی و هر خیر و برکتی خدا است و اگر خدا حمایت از کسی کند تمام جهانیان دست به ...


توضیحات:

از آنجا که انبیاء مقام والایی در معرفه الله داشته اند، به خوبی می دانستند که منبع اصلی هر قدرتی و هر خیر و برکتی خدا است و اگر خدا حمایت از کسی کند تمام جهانیان دست به دست هم دهند قدرت بر اینکه زیانی به او برسانند ندارند.
ثمره چنین معرفتی آن است که تنها از مخالفت فرمان خدا بترسند و از هیچکس واهمه ای نداشته باشد. از این رو یکی دیگر از اصول مشترک انبیا این است که آنها در همه خطرها جز از خدا، از هیچ عاملی نمی ترسیدند: «الذین یبلغون رسالات الله و یخشونه و لایخشون احدا الا الله و کفی بالله حسیبا؛ آنان که احکام الهی را تبلیغ می کنند و جز از خدا از کسی خشیت و هراسی ندارند، می توانند رهرو صادق پیامبران الهی باشند.» (احزاب/ 39)
این ویژگی قدرت زیادی به انبیاء به عنوان رهبران الهی می بخشیده و به آنها استقامت و پایداری در برابر دشمنان سرسخت و لجوج می داده است و یکی از رموز موفقیت آنها در واقع همین بوده است.
در اینجا سوالی مطرح است که در دو آیه قبل از این آیه در همان سوره احزاب آیه 37 در مورد داستان ازدواج پیامبر (ص) با همسر مطلقه زید، خطاب به پیامبر اسلام (ص) می فرماید: «و تخشی الناس والله احق ان تخشاه؛ تو (در مورد ازدواج با این زن با توجه به اینکه زید پسرخوانده تو بود نه فرزند تو و مردم عصر جاهلیت ازدواج با همسر پسر خوانده خود را بعد از طلاق عیب می شمردند) از مردم می ترسیدی، در حالی که خداوند سزاوارتر است از اینکه از او بترسی».
این تعبیرنشان می دهد که پیامبر (ص) با اینکه برترین پیغمبران خدا است خوف غیر الهی داشته، در حالی که در آیه 39 می گوید: آنها کسانی بودند که تبلیغ رسالت های الهی می کردند و تنها خوف الهی داشتند و از هیچ کس جز او واهمه ای نداشتند، این دو تعبیر چگونه با یکدیگر سازگار است؟!
پاسخ این سوال با توجه به یک نکته روشن می شود و آن اینکه پیامبر اسلام (ص) در این زمینه هرگز ترس شخصی نداشت، آنچه از آن خوف داشته است این بوده که مبادا اقدام به شکستن آن سنت جاهلی (از طریق ازدواج با همسر مطلقه زید) مقام و منزلت او را به عنوان یک پیامبر در افکار عمومی آن محیط تاریک متزلزل سازد و نتواند به اهداف الهی خود نائل گردد و گرنه در محیطی که آن همه کارهای عجیب و غریب انجام می شد اقدام به چنین عملی هر چند مخالف فکر مردم باشد از نظر شخصی مشکلی نداشت.
نزدیکی این دو آیه به یکدیگر نیز می تواند شاهدی بر این مدعا باشد.
پس در واقع ترس پیامبر (ص) در این ماجرا مصداق خوف الهی بوده است نه خوف شخصی.
خدای سبحان بر اساس همین اصل کلی که از غیر خدا نباید ترسید، به پیغمبر فرمود: «یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیک من ربک وان لم تفعل فما بلغت رسالته والله یعصمک من الناس» (مائده/ 67) تو از مردم نترس و خدا حافظ توست. چنان که به برخی از پیامبران دستور داد: به اقوام خود بگویید از شما هیچ هراسی نداریم: «قل ادعوا شرکاءکم ثم کیدون فلا تنظرون» (اعراف/ 195) شما تصمیمتان را بگیرید، من به تنهایی در برابر همه شما می ایستم. این که هود و صالح و دیگر انبیا به دشمنان خود فرمودند، ما از شما هراسناک نیستیم، معنایش این است که جز از خدا از احدی نمی ترسیم.
پیامبران در لحظه خطر به دشمنان خود می گفتند: همه امکانات خود را علیه ما به کار گیرید، ما از شما نمی ترسیم و صحنه جهاد را ترک نمی کنیم. البته حضرت یونس که صحنه را ترک کرد، در کشاکش مبارزه نبود، مردم هم با او کاری نداشتند. او پس از این که مردم پیامش را نشنیدند، ب_ه ستوه آمد و صحنه را ت_رک کرد؛ ن_ه این که از جنگ ف_رار کرده باشد. هیچ پیامبری از هیچ کس نترسیده و از صحنه نبرد فرار نکرده است.
گاهی انسان به دشمنانش می گوید: من فرار نمی کنم، گرچه مرا بکشید ولی گاهی می گوید: شما همه نیروهای خود را در برابر من بسیج کنید، من به تنهایی پیروزم. این پیشگویی موافق با واقع معجزه است. توحید در خشیت ارثی است که به وارثان پیامبران نیز می رسد: «إنما یخشی الله من عباده العلماء» (فاطر/ 28) پس علمایی که تنها از خدای سبحان خشیت دارند، می توانند وارثان انبیا باشند.

منابع
عبدالله جوادی- تفسیر موضوعی جلد6- صفحه 119
ناصر مکارم شیرازی- پیام قرآن جلد7- صفحه 67

سایر اطلاعات:
کد مطلب: fd93
وضعیت مطلب: فعال
گروه اصلی: مذهبی     زیرگروه: اصول اعتقادی

دفعات بازدید: 6    
محبوبیت: 4   (کمترین=0 و بیشترین=5)    تعداد شرکت کننده در نظر سنجی مجبوبیت: 
تاریخ ثبت: 1401/10/12 ب.ظ 8:15:00


لینک صفحه ی مطلب: https://tadanesh.ir/t?c=fd93


هم گروهی ها
امام علی (ع) در نهج البلاغه (خطبه اول) بعد از آنکه خلقت عالم و آدم را اشاره می فرماید، نوبت مسأله بعث رسل (بعثت) می رسد و می فرماید: «فبعث فیهم رسله؛ خدا رسولان خود را در ...
عده ای از مستشرقین و بیشتر، از مستشرقین یهودی شروع شده است، شاید اول کسی که این حرف را گفته گلدزیهر بوده و بعد نولدکه و امثال او گفته اند که پیغمبر (ص) العیاذبالله در ...
شما می بینید قرآن چیزهایی را نقل می کند که انسان می بیند در این زمان نیست. حضرت نوح (ع) بیچاره می گوید خدایا شب و روز به دنبال این مردم دویدم، به صورت علنی دعوتشان کردم، ...
مذمت بت پرستی خداوند می فرماید: «قال افتعبدون من دون الله مالا ینفعکم شیئا و لایضرکم* اف لکم و لما تعبدون من دون الله افلا تعقلون؛ (ابراهیم) گفت: آیا جز خدا چیزی را می ...
دین مزدک به وسیله نیروی نظامی و اعمال زور و خشونت فوق العاده بر حسب ظاهر درهم کوبیده شد، ولی مانند آتشی در زیر خاکستر همچنان باقی بود. مسلما اگر اسلام ظهور نمی کرد ...
آیین بودیسم یکی از شاخه های کیش هندوست که در هندوستان و حدود دو قرن بعد از مرگ بودا به همت فرمان روایی به نام «آشوکا» رشد و گسترش یافت و بعدها از سرزمین اصلی کوچ و در ...
در دوره برهمنی (سالهای 800 ق.م. تا 500 ق.م.) آیین قربانی به افراط گرایید و با توسعه آن مسائل عمیق دینی به فراموشی سپرده شد. قربانی اسب و چیزهای دیگر آسیب شدیدی به اقتصاد ...
کارکنان دستگاه خدایان را این طبقه تشکیل می داد؛ و فقط کاهنان حق داشتند وارد جایگاه خدایان شوند. کاهن به خدایان غذا می داد و مشعل های معابد را روشن می کرد. در تلقی ...
روم یکی از کشورهای بسیار باشکوه و قدرتمند جهان باستان روم بود که بخش مهمی از اروپا، ترکیه و شام را شامل می شد. رومیان از گذشته های دور تاکنون در معماری، نقاشی، مجسمه ...
کنفوسیوس که نام واقعی او کونگ چیو است و شاگردانش او را گونگ فوتزوه می نامیدند، در سال 551. م. در شهر چوفو در ایالت لو به دنیا آمد. در افسانه های باستانی چین آمده است که ...