تا دانش: سال سرمایه گذاری برای تولید
 
مطالب
 
امیدواریم مطالب و محصولات ارزشمندی در اختیار شما عزیزان قرار داده باشیم.

search

علائم و مراسم مذهبی در آیین بودا

توضیحات کوتاه:

مراسم های مختلف بودائیمراسم بودائی بر خلاف مراسم پیچیده ودائی؛ بسیار سهل و ساده است. این مراسم به تعلیم خود بودا به یادگار مانده است:1- تراشیدن سر و صورت که خود نوعی ...

توضیحات:

مراسم های مختلف بودائی
مراسم بودائی بر خلاف مراسم پیچیده ودائی؛ بسیار سهل و ساده است. این مراسم به تعلیم خود بودا به یادگار مانده است:
1- تراشیدن سر و صورت که خود نوعی ریاضت و رنج در جهان مادی است.
2- لباس زرد پوشیدن که مبین اضطراب درونی یک بودائی مذهب بشمار می رود.
3- آرامش و تامل درونی، که هر بودائی در هر روز پس از فراغت از کارهای روزانه، چند ساعتی در خویش فرو رفته و خود را از جهان مادی بیرون کند.
4- انداختن کشکول بر دوش یا دست؛ بر هر بودائی لازم است که کشکول گدائی بر دوش یا در دست داشته باشد تا اگر روح نخوت و غرور در او طغیان کند، این عمل وی را تسلیم و آرام سازد.

مراسم احترام به بودا
در بودیسم مفهومی به نام احترام به بودا وجود دارد. بوداییان این وظیفه را با رفتن مقابل مجسمه بودا یا درخت بودا یا محلی گنبد مانند در معابد که خاکستر مردگان در آن دفن می شود یا پاگودا انجام می دهند. آنان در مقابل آن مجسمه بودا، حال عبادت و دعا به خود می گیرند. بوداییان دائما هشدار می دهند که عبادت این اشیا مورد نظر نیست. احترام به مجسمه بودا، تنها تلاش برای یادآوری عظمت و آموزه های صاحب مجسمه است. بوداییان با احترام به مجسمه چیزی از او نمی خواهند، فقط به او احترام می گذارند و از او تشکر می کنند که راه حقیقت را کشف کرده و به آنها نشان داده است. به نظر بوداییان در این شیوه، احترام گذاشتن احترام گذارنده است که سود حاصل می کند، افکار و گفتار او با اندیشیدن به بودا پاکیزه می شود و قدرت معنوی برای گام نهادن به راه بودا را پیدا می کند. این کار همانند احترام به بنای یادبود کشتگان جنگ است. به عقیده بوداییان افرادی که در زمینه فکری و روحی به پیشرفت رسیده اند، ممکن است جهت تمرکز دیگر نیازی به مجسمه نداشته باشند، اما این کار برای کسانی که فکر خود را توسعه و رشد نداده اند، ضروری است.

مراسم اهدای گل
در کشورهای طرفدار آیین بودا، بوداییان پیر و جوان و حتی کودک، به مجسمه بودا یا به اماکن مقدس بودایی گل هدیه می کنند یا چراغی در آنجا روشن می نمایند یا عود می سوزانند. کودکان از اینکه گلها را بچینند و دسته دسته کنند تا برای هدیه به بودا آماده شود، لذت می برند. آنها در این برنامه ضمن آشنایی با مفهوم زیبایی، یاد می گیرند بخشنده باشند، تحرک داشته باشند و بالاتر از همه به بودا و گوداما و سانگا احترام بگذارند. آنها بعد از اهدای گل به مجسمه بودا، با ظرف کوچکی چندبار به سر مجسمه آب می ریزند.

ازدواج و نحوه مراسم آن در بودیسم
آنچه به عنوان مراسم ازدواج در سایر ادیان وجود دارد و روحانیان نقش ویژه ای در آن دارند، در بودیسم دیده نمی شود. مانکهای بودایی برخلاف کشیش های مسیحی در مراسم عروسی شرکت نمی کنند و برای متبرک شدن جشن، نیازی به وجود آنها نیست. راهبان بودائی در ازدواج ها مراسم نیایش برپا نمی کنند. ازدواج از نظر بودائیان یک کار تشریفاتی خصوصی است که به امور اجتماعی مربوط است. اما امروزه با دخالت برخی از عناصر و عوامل بودایی به مراسم رنگ و روی مذهبی داده می شود به این صورت که گروهی از دختران یا پسران خردسال پاره ای از آیات مقدس خاص دعا را قرائت می کنند. خود راهبان به خصوص در سرزمین های مهد مکتب قدیم، هرگز در مراسم ازدواج شرکت نمی کنند ولی یکی دو روز پیش یا پس از ازدواج برای صرف غذا به خانه دعوت می شوند. بدین مناسبت یکی از راهبان به موعظه می پردازد که در آن موعظه، همسران را به گذراندن یک زناشویی توأم با خوشبختی و هماهنگی بر طبق تعالیم بودا دعوت می کند. و البته این مراسم بعدها و آن هم تنها در برخی کشورها رواج یافته و ربطی به آیین بودا ندارد.

مراسم ازدواج بوداییان
ازدواج در آیین بودایی ساده است و رسم و رسوم خاصی ندارد. در واقع در بین پیروان بودایی ازدواج یک آیین اجتماعی است. تنها نکته ای که از زبان بودا در مورد ازدواج شنیده شده است همانا لزوم برابری زن و مرد و احترام دو طرفه زوجین در زندگی زنا شویی است. همین یک عبارت کوتاه در دورانی که زن ها در هندوستان از نابرابری و ناملایمت های بسیاری رنج می بردند نکته بسیار برجسته و قابل توجهی ست. مانعی برای ازدواج یک بودایی با پیروان سایر مذاهب وجود ندارد و از آنجایی که رسم خاصی نیز مقرر نشده، این مراسم بسته به کشور و آیین رایج در آن به اشکال مختلف اجرا می شود. در کشور میانمار در مراسم ازدواج، دسته ای از دختران که لباس سنتی سفید بر تن دارند، با هم آیاتی مقدس را به زبان پالی قرائت می کنند که «جایامانگالاگاتا» نام دارد و برترین فضایل بودا را برمی شمارد. گاهی در مراسم ازدواج خطبه سنگالا نیز برای زوج جوان قرائت می شود که بیان وظایف زن و شوهر درباره یکدیگر از دیدگاه بوداست. هیچ روز و ساعتی برای عدم برگزاری مراسم ازدواج یک بودایی وجود ندارد و در واقع آن ها می توانند هر ساعتی و هر روزی در سال ازدواج خود را به ثبت برسانند. بعضی از زوج ها بعد از ثبت رسمی در دفاتر مربوطه به منظور تبرک و عبادت به معبد می روند. زوج ها بعد از اتمام دعا، از کاسه ی آبی که در طول مدت نیایش رو به روی مجسمه بودا قرار داشت کمی می نوشیدند و مابقی را راهبی به گلبرگ های گل آغشته می کرد و بر سر آنها و مهمان هایشان می پاشید. در پایان، عروس و داماد به پند و اندرز های راهب دیگری در باب ازدواج و لزوم مسئولیت پذیری، پاکدامنی و ایمان گوش فرا می دادند و دیگر هیچ.

آداب و مراسم اموات
برای بوداییان تشییع جنازه مانند مراسم ازدواج ساده و آسان است. اگر یک بودایی از دنیا برود، خویشاوندان نزدیک وی تعدادی مانک را به خانه نو گذشته یا به قبرستان دعوت می کنند تا مراسم را اجرا کنند. مانکها ابتدا تعویذات سه گانه و سپس مفاهیم پنج گانه را قرائت می کنند. سپس فرزندان یا خویشاوندان نزدیک متوفا، لباسهای سفید به مانک ها هدیه می کنند که ثواب این کار به در گذشته هدیه می شود. بودایی ها مرده را سه روز نگهداری می کنند.

خاکسپاری یا سوزاندن
در تمدن بودیستی فقط در یک مورد در خصوص تعیین تکلیف برای اجساد مردگان اظهار نظر شده و آن هم خطبه مرگ بودا به نام «ماها پارینی» است. در آن خطبه آمده است که آناندا از بودای در حال مرگ پرسید، تکلیف ما در قبال جسد انسان کامل که همان بودا باشد، چیست؟ بودا جواب داد که او را همانند شاه بزرگ (کاکاواتی راجا) بسوزانند. غیر از این جمله، در متون بودیستی چیزی در خصوص اجساد ذکر نشده است. امروز نیز بوداییان می توانند مردگان را بسوازنند یا به خاک بسپارند. در صورت سوزاندن جسد، بعضی خاکسترهای باقی مانده را در یک ظرف نگهداری می کنند یا در ستونی که به یادبود مرده بنا شده قرار می دهند. محل خاکستر بودا و بعضی از مقدسان به صورت زیارتگاه درآمده است. بوداییان معتقدند مشاهده چنین اماکنی به انسان آرامش و اطمینان می دهد و یاد و خاطره آن بزرگان، او را برای پیمودن راه آنها تشویق می کند. این معنا در خطبه مرگ بودا نیز آمده است.

نثار ثواب به درگذشتگان
بوداییان معتقدند که انسان بعد از مرگ دوباره زنده می شود و این مردن و زنده شدن همیشه ادامه می یابد، مگر آنکه کسی به نیروانا برسد که دیگر از چرخه رنج آور مرگ و زندگی نجات می یابد. آنها معتقدند که زنده ها می توانند با نثار ثواب به مرده شادمانی ببخشند. ثواب در بودیسم «پونا» نام دارد. امروزه هنگام ادای جمله انتقال ثواب به مردگان، آب را از کوزه ای پر به ظرفی دیگر می ریزند تا پر شود، اما این در متون بودایی ریشه ندارد. در کشورهای بودایی صدقه به مانک ها یک وظیفه دینی است. آنان پس از دریافت صدقه برای مردگان دعا می کنند. بوداییان زمان خاصی برای ارسال ثواب به مردگان ندارند، اما به صورت سنتی برنامه منظمی برای آن ایجاد شده است. روزهای سوم، هفتم، آخر ماه سوم و سالگرد مرگ، زمانهایی است که به یاد گذشتگان می افتند. همچنین بوداییان به وجود جن و پری اعتقاد دارند و برای آنها قدرتی محدود قائل اند و معتقدند که آنها می توانند انسانها را در رسیدن به نیروانا کمک کنند. بودایی ها جن و پری را نیز در ثواب کارهای خود شریک می کنند.

علائم و نشانه های بودائی
نیروانا
در سخنان بودا نیروانه بسیار بکار رفته است. نیروانه روح کلام و ایده آل بودا است. نیروانه چون ذات بی مرگی است ارهت می کوشد تا از آنچه جاوید نیست، آزادی بیابد و به ذات بیمرگی برسد. نیروانه چون ذات بیمرگی، جاوید و خواستنی است؛ نیکبختی است. رهرو به بیمرگی رسیده، به چنان یقینی آراسته است که استواری آن چون استواری زمین و پایداری آن چون پایداری آستانه در است. او چون دریاچه ای است که از گل و لای آزاد است؛ بی آلایش و پاک است. او در این حالت آرامش جاوید چهره ای درخشان دارد؛ از این جاویدی جائی است که در آن نه زمینی است، نه آبی، نه فروغی، نه هوائی، نه نامحدودی مکان، نه محدودی دانستگی، نه ادراک، نه ایستادن، نه رفتن، نه ماندن، نه مرگ، بی پایداری بی پیشرفت و بی پایگاه است؛ این پایان رنج است. مسیر نیروانه؛ بودا می گوید: همه چیز جهان در آتش است و از آتش می سوزد. چیزها از چه در آتش اند؟ از آتش شهوت، کینه و فریب. من می گویم که از زاییده شدن، مرگ، پیری، اندوه و زاری، رنج و غم و نومیدی است که چیزها در آتش اند. رهروی که راه هشتگانه عالی را پیموده و به فرونشاندن این سه آتش توفیق یافته، سردی و آرامش آن را می شناسد. رهرو اگر در سیر عوالم درونی خود به نیروانه برسد و زیست او همچنان برقرار باشد، نیروانه او ذات نیروانه با در کار بودن بنیاد خوانده می شود. مراد از بنیاد همان پنج بخش هستی ساز است و از آنجا که ندانستن و تشنگی (دو علت دوباره زائیده شدن) به آنها می چسبند، آن را بنیاد خوانده اند. رهرو کامل یا هرهت اگر در مسیر خود به نیروانه دست یابد، و این همزمان با مرگ او باشد، آن را ذات نیروانه با در کار بودن بنیاد می خوانند که به پری نیروانه هم معروف است. باید توجه داشت که این دو مقام نیروانه دو نیروانه جداگانه نیستند، بلکه به اعتبار آن که ارهت آنگاه که زیست او برقرار باشد، یا آن که در مرگ به نیروانه رسیده باشد، یکی از این دو نام به نیروانه او داده می شود. نیروانه، ذات بیمرگی است. سراسر راه هشتگانه عالی و به طور کلی همه ذمه راه میانه وسیله رسیدن به مقصود، یعنی نیروانه است که آغاز آن آزادی و اوج آن ذات بیمرگی است.. در آئین بودا آگاهی مقام برجسته ای دارد. آگاهی یعنی توجه همراه با هوشیاری و کوشش و همت است و بنیاد هر گونه پیشرفتی در زندگی رهروی است... آگاهی نیز بنیاد همه حالت های شایسته است و نیرومندترین این حالت ها به شمار می آید. آخرین سخن بودا به هنگام مرگ این بود که گفت بیدار و هوشیار کوشش کنید.

شهوت و کینه و فریب
(سه آتش یا سه ریشه) شهوت؛ یعنی اندیشه نادرست، ادراک ناپاکی، کشتن، دزدیدن، کامجوئی، دروغ گوئی، بدگوئی، درشتگوئی، یاوه گوئی، حرض، بدخواهی، و نظرهای نادرست، اینها چیزهائی هستند که یا از شهوت یا از کینه یا از فریب پیدا می شوند. یعنی دشمنی و خشم، فریب؛ یعنی دانستن درغین، اندیشه نابجا و نادانی است. ایه سه، ریشه های کردارهای ناشایسته اند. مراد از ریشه یا علت آن شرایطی است که بودنشان تعیین کننده ویژگی اخلاقی یک کردار ارادی است. بی مرگی، راه بی مرگی؛ راه، حالت جنبه منفی نیروانه است که به طور مثبت برترین آزادی معنوی است. بی مرگی به ذات جاوید نیروانه اشاره می کند.

شریفان
مراد از شریفان، همان آریاهاست، مراد از آریائی در متن های بودائی، صفت نجیب، عالی و شریف است نه صفت یک نژاد خاص.

ارهت
ارهت؛ یعنی مرد تمام، مرد ارزنده. و یکی از چهارتن شریف. و این چهار تن انسانهای ایده آل فلسفه بودا می باشند:
1- به رود رسیده یا سوته پننه.
2- یک بار باز آمده یا سکد آگامی.
3- بی بازگشت یا آناگامی.
4- ارهت یا مرد تمام.
آزادی از بند (یوگا) به معنای یوغ و بند است و در اصطلاح به چهار آلودگی گفته می شود که همان کام، وجود، نظرهای نادرست و نادانی است. یوگاکاهما یعنی آزادی از چهار آلودگی

رهرو
در لغت به معنای گدا و درویش است. ولی در اصطلاح بودائی به کسی گفته می شود که راه هشتگانه عالی را در انجمن رهروان می پیماید. در زمان بودا، در هند، مرتاضان دوره گرد بسیار بوده اند که همه را به نام پاری باجاکا می خوانده اند. نام اینان بارها در متن های کهن بودایی آورده شده است. و اغلب نیز به نام عمومی تر سمنه براهمنه نامیده شده اند. اینان گاهی گروه وار و در جرگه های گوناگون می زیستند. در یوزگی می کردند، زندگانی مرتاضانه در پیش می گرفتند و بی خانمان بودند، ویژگی برجسته شان بینوائی، بی جفت و بی فرزند بودن و ساده زیستن بود. هم اینان بودند که راه را برای انجمن رهروان بودائی باز کردند. رهرو زن، بکونی، و بکشونی خوانده می شود.

منابع
عبدالله مبلغی آبادانی- تاریخ ادیان و مذاهب جهان- جلد اول- بخش بودیسم
سایت اندیشه قم- مدخل بودیسم- مباحث خاص فقهی بودیسم
چو امین او - مجله طلوع، تابستان و پاییز 1383- شماره 10 و 11- مقاله ادیان و مذاهب در کشور میانمار
نفیسه مطلق- انجمن گفتگوی پرشین- مقاله مراسم ازدواج بوداییان
سایر اطلاعات:
کد مطلب: ne57
وضعیت مطلب: فعال
گروه اصلی: مذهبی     زیرگروه: اصول اعتقادی

دفعات بازدید: 7     محبوبیت: 4   (کمترین=0 و بیشترین=5)    تعداد شرکت کننده در نظر سنجی مجبوبیت: 
تاریخ ثبت: 1401/10/12 ب.ظ 9:53:00


لینک صفحه ی مطلب: https://tadanesh.ir/t?c=ne57


هم گروهی ها
image
دین دائر مدار ارتباط انسان و خداست. از این رو طرفین این ارتباط، یعنی خدا و انسان، مهم ترین موضوعات مورد بحث در متون مقدس اند. اما در باب انسان، متون مقدس از دو حیث ...


image
مفهوم «دارما» می تواند تقریبا بر تمام جنبه های حیات هندویی اثر بگذارد. یکی از نویسندگان از این جریان با عنوان «عبادی ساختن حیات روزمره» نام می برد، در حالی که دیگران ...


image
خدایان برزخی یا فضایی:در این گروه، خدایانی همچون «ایندره»، «آپام ناپات»، «رودره»، «وایو و واته»، «آپا»، «پرجنیه»، «مروتها»، «ماتریشون»، «تریته آپتیه» قرار ...


image
آیین هندو مشتمل بر آیین های محلی و سنت هایی اعتقادی و عبادی است، اما نه به گونه ای که چون دینی آسمانی، دارای پیامبری مشخص و آیین عبادی واحدی باشد. به همین سبب نمی توان ...


image
پیشینه تاریخینخستین فردی که در شرق به بررسی مقایسه ای عرفان اسلامی و هندویی پرداخت و توجه ویژه ای در این خصوص داشت، دانشمند جامع، مرحوم «ابوریحان بیرونی» می باشد که ...


image
نام قدیم آیین هندو، برهمایی، برگرفته از برهما، نام خدای هندوان بود؛ و هندوئیسم شکل تکامل یافته ی آنیمیسم است. به همین دلیل بنیان گذار آن شناخته شده نیست آیین باستانی ...


image
حقیقت معاد این است که، روح پس از مفارقت از بدن، به مسیت الهی، بار دیگر به همان بدنی که با آن زندگی می کرد، باز می گردد تا پاداش و کیف اعمال دنیوی خود را در سرای دیگر ...


image
آئین سیر و سلوک و ریاضتهای عرفانی بر همگان روشن است که عرفان بیش از آنکه نظری، نگرشی و علمی باشد، عملی و عینی است، شیخ محمود قیصری به نقش عرفان علمی در عرفان عملی نیز ...


image
دین جاینی و پاسخ به چالش های مدرنیتهدین جاینی نیز، همانند تمام سنن دینی دیگر، با داشتن جهان بینی ای نه بر پایه اصول غربی تردید و تحقیق علمی پس از عصر روشن گری و تنویر، ...


image
این قوم نیز فرهنگ دینی مکتوب دارد و تعداد 39 کتاب دینی به آنان نسبت داده اند. نام کلی متون مقدس دین جینی آگمه ها (فرایض) و یا سیدهانتاها (ذخایر) است. قسمت اول کتاب قانون ...